“Zorgverleners moeten multi-inzetbaar zijn”
zaterdag 20 maart 2010
Met Amita Ramnarain, directeur van de thuiszorgbureaus SPV
“De zorg in Nederland moet anders worden georganiseerd”, vindt Amita Ramnarain, directeur van de thuiszorgbureaus SPV. Met haar eigen bedrijf wil ze een persoonlijke benadering bieden en zich niet laten beperken door de AWBZ. “Cliënten moeten nu met hun zorgvraag naar diverse instanties. Daar zijn ze niet bij gebaat.” Haar bureau heeft sinds de oprichting in 2003 vijf filialen door heel Nederland. Ramnarain ontwikkelde tussentijds een professionele opleiding voor mantelzorgers. Niet voor niets is zij op 10 oktober uitverkoren tot Etnische Zakenvrouw en Etnische Manager van het jaar.
Zorg voor elkaar
“We gaan bij een cliënt altijd op zoek naar belangrijke anderen om hem of haar heen, vaak familieleden. Zo blijft de zorg ook buiten werktijden doorgaan. Het opbouwen van zo’n netwerk kost veel tijd, maar het komt de cliënt ten goede. De investering is het daarom waard.”
“Ik kom weleens op het platteland bij mensen thuis. Daar staat altijd de deur open; mensen uit de buurt lopen gemakkelijk even binnen voor een kop koffie. Als mensen wat ouder worden, brengt iemand vaak een pannetje soep of stamppot mee. Dat is daar heel gewoon, net als vroeger.”
Zorg als vroeger
“Ik wil dat de zorg weer wordt als vroeger. Verpleegkundigen kwamen toen bij je thuis en deden alles. Ze smeerden boterhammen, maakten schoon en verpleegden. Ik wil niet zeggen dat hulpverleners nu per sé het huis op moeten ruimen, maar wel als het toevallig op hun pad komt. Of bel een familielid voor hulp.” Volgens Ramnarain is de huidige zorg teveel afgestapt van de basiszorgbehoeften. “Mensen, ongeacht afkomst, verlangen naar persoonlijk zorg met tijd, aandacht en een luisterend oor. Velen kampen met eenzaamheid. Ze willen niet weggestopt worden in een verpleegtehuis.”
Leerschool: het asielzoekerscentrum
Inspiratie deed Ramnarain op bij de centraal medische opvang van asielzoekers in Twente met soms wel dertig nationaliteiten onder één dak. “Ik heb daar zeven jaar gewerkt en vond het één grote vakantie. Dat kwam door de manier van zorgverlening: sober doch humaan. Asielzoekers hebben traumatische ervaringen opgedaan en vertonen daardoor zowel somatische als psychische klachten. Ik was als verpleegkundige verantwoordelijk voor hen en gaf de zorg die ze nodig hadden. Ook hield ik het netwerk rond iedere cliënt in de gaten. Ik vond dit een geweldige ervaring, want ik kreeg de vrijheid om de zorg zo in te richten zoals ik dacht dat goed was voor.”
Start eigen bedrijf
“Vanuit deze ervaring ben ik mijn eigen bedrijf begonnen. Ik heb er nooit alleen voor gestaan; heb altijd gebruik gemaakt van het netwerk van hulpinstanties in de regio. Iedereen die zorg nodig heeft, mag aankloppen.” De medewerkers bij Bureau SPV zijn multi-inzetbaar. Ze doen zowel huishoudelijke hulp, activerende ondersteuning en begeleiding. “Ze zijn in staat casemanagement uit te voeren als de situatie erom vraagt. Stel: een dame moet bevallen. Ze voeren de bevalling niet uit, maar zorgen dat ze in goede handen komt en bewaken het proces.”
Opleiding voor mantelzorgers
De clientèle van bureau SPV bestaat voor tachtig procent uit allochtonen. Volgens Ramnarain een moeilijke doelgroep, die niet snel bij reguliere zorginstanties terechtkomt. “Veel zorginstellingen kunnen geen contact met allochtone cliënten maken. Dat komt deels door taalproblemen. Allochtone hulpverleners vind je ook niet snel. Daarom ben ik met de start van mijn bedrijf vooral gaan investeren in de mantelzorgers en/of het netwerk rond de cliënt. De mensen die het dichtst bij de patiënt staan, zijn vaak druk en overbezet. Daarom heb ik een opleiding voor hen opgezet waar ze leren op een professionele manier zorg te beiden zonder dat ze zichzelf erin verliezen.” Ramnarain is momenteel bezig met de certificatie zodat het een reguliere opleiding wordt voor iedereen.
