Geriatrie tussen de 1e en 2e lijn

Omschrijving

Ik experimenteer met een extramurale voorziening poliklinische geriatrie. Vanuit de praktijk aan huis bied ik 2e lijns expertise direct aan aan de huisarts. Dus werkelijk '1 1/2e lijns zorg. Daardoor kan ik samen met de huisarts veel meer complexe problematiek extramuraal oplossen, maximaal patiëntvriendelijk want aan huis, en vermijden van een carousel van verschillende medische specialisten.

Waarom is het een innovatie?

Dit is het eerste initiatief van een klinisch geriater buiten het ziekenhuis, die de competenties van 2e lijns geneeskunde bij de huisarts en de patiënt brengt.

Aanpak

Patiënten worden meestal door de huisarts verwezen, of komen via de website, de thuiszorg, het verzorgingshuis of via de mond-op-mond reclame.
Intake binnen 1 week, indien gewenst eerst de mantelzorger in de praktijk, dan de patiënt in de eigen omgeving, in huisbezoek.
De klinisch geriater kijkt eerst als generalist om vooral geen overbodige multi-disciplinariteit in te brengen als die niet nodig is. Dat gebeurt pas in 2e instantie, streng op persoonlijke maat. De gang naar X andere specialisten wordt zoveel mogelijk vermeden.

Resultaten

Na de eerste 20 patiënten blijkt dat de huisartsen bijna allemaal zeer enthousiast zijn. De echte complexe, kwetsbare geriatrische patiënt die ontregeld is kan niet in de gebruikelijke huisartsentijd compleet in kaart worden gebracht zowel op lichamelijk, als op psychisch, functioneel en sociaal gebied. Het aantal verwijzingen naar andere specialisten kan worden verminderd. Vooral de persoonlijke zorg op maat wordt door de patiënten zeer gewaardeerd. Het aandeel van de husarts varieert per huisarts: de een draagt de patient compleet over tot de crisis bezworen is; de ander blijft dichtbij en participeert intensief in het behandeltraject. In de praktijk verloopt dit onverwacht soepel.

Geleerde lessen

De patiënt meet de kwaliteit van de zorg voor een groot deel aan de vertrouwelijke band met de behandelaar, aan het persoonlijke van de benadering en natuurlijk ook aan de getoonde deskundigheid. Alles in huisbezoek doen wordt zeer gewaardeerd. Tegelijk geeft het een unieke kijk op de problematiek van het hele systeem, mantelzorger incluis. Ik ben ervan overtuigd dat deze aanpak een fors aantal verwijzingen of zelfs opnames in de 2e lijn uitspaart.
Het grootste probleem is dat deze manier van werken meer tijd kost, zodat een (poliklinische geriatrie-) DBC niet goed de kosten dekt. Daartegenover staat dat er kwalitatief hoogstaand en maximaal patiëntvriendelijk wordt gewerkt. De tevredenheid die hiermee wordt bereikt is wel onverwacht hoog en compenseert de lagere beloning.