Zelfregiecentrum en methode 'Halen én brengen'

Omschrijving

Het Zelfregiecentrum is een plek waar kwetsbare* mensen verleid en gefaciliteerd worden om te doen waar ze goed in zijn.
Het begrip 'kwetsbaar' betekent door de ene bril: grote afstand tot de arbeidsmarkt, langdurig verblijf in ggz-instelling, verslavingsproblematiek, chronisch ziek of een verlieservaring. Door de bril van het Zelfregiecentrum betekent het 'weer graag in contact willen komen met mijn kwaliteiten'.
Mensen kunnen binnen het centrum hun eigen activiteiten ontplooien en ontvangen werkbegeleiding, coaching en scholing indien men dat wil.

De methode 'Halen én brengen' gaat er van uit dat niemand alleen maar een haler of een brenger is. Zolang de professional zichzelf vooral ziet als de brenger zal hij de cliënt veroordelen tot de rol van haler.
Bewustwording hiervan én een portie bescheidenheid maken de weg vrij om meer oog en oor te ontwikkelen voor de kwaliteiten van cliënten.
De methode heeft niet als doel om mensen 'beter' te maken, maar richt zich er op dat mensen weer tot hun recht komen.

Waarom is het een innovatie?

Iedereen kan er terecht; geen 'paspoort tot zorg' nodig.
Integraal beleid in de praktijk: het gaat voorbij het ordeningsprincipe zorg, werk en welzijn.
Deelnemers vinden de grootste innovatie dat hen voor het eerst de vraag wordt gesteld 'Wat zou je willen; waar word je blij van?'
De methode 'Halen én brengen' laat de traditionele rolverdeling tussen professional en cliënt los.
Mensen komen in eerste instantie met een vraag of een idee en na verloop van tijd kunnen zij degen zijn die andere mensen helpen met hun vraag of idee.

Aanpak

Een goedkope ruimte gehuurd en gewoon begonnen! Conform de uitnodiging aan de mensen die zich melden: grote stappen denken, maar vooral kleine stappen doen!
Geen subsidie aangevraagd, eerst in de praktijk laten zien of het concept werkt.
Gemeentelijke subsidies volgen nog de oude ordeningsprincipes (zorg, werk, welzijn) en er is gestart met de ambitie 'inhoud stuurt beweging'.
Het Zelfregiecentrum heeft zichzelf gepresenteerd met de uitnodiging: 'iedereen met een vraag of een idee op het gebied van zijn mentale welzijn is welkom'.
Verder geen aanbod op de plank.
De mensen die zich hierdoor uitgenodigd voelden zijn hun eigen activiteiten en projecten gaan ontwikkelen en ook hier kwamen weer nieuwe mensen op af.
Er is actief contact gezocht met maatschappelijke partners waardoor zij hun cliënten ook zijn gaan wijzen op het bestaan van het zelfregiecentrum.

Resultaten

Er werken 5 mensen in een participatiebaan. Vijf mensen werken als vrijwilliger wekelijks (1 of 2 dagen per week) in het centrum en tien vrijwilligers werken op onregelmatige basis.
Activiteiten die zij o.a. ontplooien zijn: schilderworkshops verzorgen, belangenbehartiger voor dak- en thuislozen, een steunpunt voor hooggevoelige mensen opzetten, een Huiskamer voor eenzamen starten, lunches verzorgen, facilitair ondersteunen.
Er zijn 20 mensen begeleid bij het hervinden van hun zelfregie over een langerlopende periode.
Een participatiebaner heeft regulier werk voor 8 uur per week gevonden.
Ondanks momenten van onzekerheid en angst voor terugval is geen van de werkers teruggevallen in 'oude kwetsbaarheid' en allen geven aan dat zij vol zelfvertrouwen in het leven staan en zich weer waardevol voelen.

Geleerde lessen

Op een andere manier met kwetsbaarheid omgaan is voor financiers heel inspirerend, maar blijkbaar nog niet concreet genoeg om daadwerkelijk te gaan financieren!
Concreet maken en zorgen voor financiering is moeilijk.
De projectleider doet dit nu 1,5 jaar geheel vrijwillig en heeft nog niet de ingang gevonden voor structurele financiering/inkomsten.

Documenten

• Een jaar Zelfregiecentrum