Opwaardering van imago mantelzorg door bewuster taalgebruik!

De kracht van Mantelzorg! (Cora, 2009)

De kracht van Mantelzorg! (Cora, 2009)

Organisaties

  • de Ont-moeting

Contactpersoon

Links

Status

  • Brede toepassing

Extra informatie

  • Publicatiedatum: 02.04.2010
  • Gewijzigd: 19.04.2010 14:38u

Omschrijving

Help mee het imago van de mantelzorg op te waarderen, door het stimuleren van een bewuster taalgebruik rondom 'mantelzorg'.
Taalgebruik met respect voor de kracht en waarde van mantelzorgers in plaats van de veel gebruikte toonzetting waaruit hulpbehoevendheid lijkt.

Waarom is het een innovatie?

Mantelzorgers worden vaak neergezet als overbelaste, hulpbehoevende zorgers. Als mensen die ondersteund, geholpen en verwend moeten worden.
Ik voel me als mantelzorger helemaal niet zo en heb er dan ook moeite mee me mantelzorger te noemen. Ik heb geen behoefte om het label overbelast en hulpbehoevend opgeplakt te krijgen. Ik ben er trots op dat mijn man dankzij mijn zorg en aanwezigheid gewoon thuis kan wonen. Dat ik op deze wijze net als andere werkers in de gezondheidszorg een bijdrage lever aan de samenleving.
Ik heb behoefte aan een maatschappelijke erkenning van de waarde van mantelzorg. Deze erkenning vind ik bijvoorbeeld in de toekenning van een persoonsgebonden budget aan mijn man voor persoonlijke verzorging en verpleging waaruit ik door mijn man voor mijn mantelzorg betaald word.
Daarin ervaar ik een maatschappelijke erkenning voor mijn bijdrage en een gelijkwaardigheid naar mijn man. Hij kan als het moet ook andere zorg inkopen en is dus (in principe) minder afhankelijk van mij.
Tot mijn verrassing voelde ik me hierdoor veel minder belast, het voelde als een enorme verlichting. En... door deze 'erkenning' van de waarde van mij als mantelzorger, ging ik mij er opeens trots bij voelen mantelzorger te zijn.

Maar dan lees ik de kranten. 'Mantelzorgers kunnen hulp moeilijk vinden'. 'Mantelzorgers kunnen er niet nog meer bij hebben'. Ik word kwaad.
Zolang mantelzorgers worden neergezet als hulpbehoevend en overbelast zullen zij nooit trots worden op het feit dat zij voor een naaste mogen zorgen. De trots die kracht geeft!!

Aanpak

Ik wil het omdraaien. Mantelzorgers zijn dé zorgers voor de samenleving. Dat is iets om trots op te zijn, om kracht aan te ontlenen. Om waardering voor uit te spreken.
Haal mantelzorg uit het hoekje van hulpbehoevend en overbelast. Geef mantelzorgers waar ze werkelijk behoefte aan hebben; Maatschappelijke erkenning van de waarde van de zorg die ze bieden. Dan kunnen ze verder zelf wel bepalen wat ze nodig hebben om in hun eigen kracht te komen en te blijven. Dat hoeven al die mantelzorghulporganisaties, hoe goed bedoeld ook, niet voor ze te verzinnen!!

Ik wil beginnen met het stimuleren van een bewuster taalgebruik rondom 'mantelzorg'.
Taalgebruik met respect voor de kracht en waarde van mantelzorgers in plaats van de veel gebruikte toonzetting waaruit hulpbehoevendheid lijkt.

Mensen die mij daarbij willen helpen zijn van harte welkom!!

Resultaten

Alle mantelzorgers van Nederland zijn er trots op dat ze voor een naaste mogen zorgen en ontlenen daar kracht uit. Eigen kracht.
Ze zijn van daaruit zelf in staat om aan te geven waar ze behoefte aan hebben om beter in hun eigen kracht te komen en te blijven.

Geleerde lessen

Ik heb gemerkt hoe sluipend het je eigen kracht en zelfwaardering ondermijnt als je voortdurend in de hoek van hulpbehoevend en overbelast wordt geplaatst. Je gaat je ook als zodanig voelen en denkt dat het fijn is dat er mensen zijn die ongevraagd voor je gaan zorgen, die dingen voor je organiseren omdat je daar behoefte aan zou hebben. Maar uiteindelijk word je daar dus helemaal niet beter van. Je raakt weg van je werkelijke behoefte. Je raakt verzwakt en vermoeid. En ja.... dan ben je inderdaad hulpbehoevend geworden. Dankzij de zo goed bedoelde hulp!

Reacties (1)

  • mevr angelette akkermans

    09.04.2010 23:55u

    graag wil ik reageren op je stuk wat een prima stuk is,vanuit je hart, ik kan het alleen maar onderschrijven. Erkenning is het mooiste wat er is toen ik voor mijn visueel gehandicapte dochter haar eerste pgb kreeg was het als of ik de staatsloterij won,want de ciz ambtenaar zei :wat u allemaal doet is buiten gebruikelijke zorg. Nu enkele jaren later vraag ik me wel eens af hoe de zorg industrie het zonder ons zou moeten doen, want men realiseerd helaas niet dat we elkaar aan moeten vullen en niet aanvallen wie is de een( zorgaanbieder) zonder de ander de zorgvrager). daar valt nog heel wat te winnen dus als je een bondgenoot zoekt laat maar horen. mitastimabo@planet.nl warme groet en veel kracht voor je inzet angelette. kijk evt maar op onze website www.mitastimabo.nl

Je dient in te loggen om te kunnen reageren.

eHealth

Nieuwsbrief

Contact
you tube